Σάββατο, 6 Μαρτίου 2010

'Στο Μανόλη'

Μαζεύω λέξεις, σκέψεις , ήχους, εικόνες, και γράφω για σένα Μανόλη.

Το να μιλήσει κάποιος για σένα , είναι μια προσπάθεια σύνθετη , απαιτεί φοβερές προϋποθέσεις. Πρέπει να ενσκήψει στη νεότερη ιστορία του τόπου , να βρει τις αιτίες των γεγονότων , να ξύσει τις σχηματοποιήσεις των περιόδων, να αναιρέσει τη λογική της παράθεσης στοιχείων, να αναλύσει χαρακτήρες του ήρωα, του μαχητή του φωτός του Αιγαίου.
Ακούω λέξεις-νοιώθω ήχους και σε ταυτίζω: Πολιτική ,πόλη, κοινότητα, αυτοδιοίκηση, Ελλάδα, πέτρα, Νάξος, φως, νερό, διαύγεια, άνθρωπος, όραμα, αλήθεια, κατάθεση, καταφυγή, χρόνος, νεότητα, μνήμη, συνείδηση.

Καθισμένος στα σκαλιά του Ζαππείου μαζί με το Λάκη σηκώνεις το κεφάλι και βλέπεις τον αγγυλωτό σταυρό στην Ακρόπολη , τη σβάστικα .
Εντάξει σου λέει και έτσι αποφασίσατε τη νύχτα 30 προς 31 Μαΐου 1941.

Σε ακούω κάπου να λες: ‘Ιθάκη μου είναι η έγνοια για τον άλλο .Να σου το πω αλλιώς . Σε όλη μου τη ζωή αγωνίζομαι να έρθει εκείνη η μέρα που όλοι μαζί θα συναποφασίζουμε για τις τύχες μας.Πώς θα γίνει ; Αυτό είναι το στοίχημα. Αυτός είναι ο στόχος.

Ξέρω δεν είσαι έμπορος της πολιτικής. Ναι ο κάθε πολίτης πρέπει να είναι πολιτικός . Να αγωνίζεται γιατί έχει έγνοια για τον άλλο . Δεν μπορείς να εμπορεύεσαι τη δυνατότητα που σου δίνει ο άλλος να τον εκπροσωπείς.

Πολιτική είναι ο τρόπος που ζούμε , η δύναμη της αντίστασής μας η ευθύνη της δημόσιας δράσης μας σε αυτοοργανωμένες ομάδες και κινήματα.

Σε βλέπω στη Νάξο , να οργανώνεις την κοινωνία . Η ζωή των ανθρώπων να είναι το αποτέλεσμα της βούλησης όλων και όχι της βούλησης των συμφερόντων .

Φιγούρα λιτή , από φυσικού της ταπεινή και ταυτόχρονα ακτινοβόλα , σου δίνει την αίσθηση ότι μπορείς να καταλάβεις από τι υλικό είναι φτιαγμένοι οι ήρωες : από χαμόγελο και κουράγιο.

Αυτή την εποχή της απέραντης ξηρασίας , χωρίς ήθος και ιδέες στο δημόσιο βίο, κράτα Μανόλη κράτα ακόμη ζωντανή την αίσθηση ότι η πολιτική δεν ξευτελίστηκε τελείως στις αγορές του σύμπαντος.